|
|
 |
Schrijfcursus |
Dit
vervolgverhaal is opgedragen aan al degenen, die van mij in de
cursus SDS slechts gortdroge
zakelijke teksten mogen maken. |
|
aflevering 2
Hoe zal de hoofdpersoon zijn
geestelijk wad doorploeteren.
Haalt hij de overkant?
Hoe sil ús haedpersoan syn
geastlik waad
trochwjirmje.
Hellet hij de oare kant?
|
|
|
|
Frysk
|
|
Nederlands
|
|
|
Oersop 2
Gerben Poortinga
|
|
Oersoep 2
|
|
|
Dat waarnimme hawwe se as bern al meikrigen. Else sneon it fjild yn mei it kliemske bûsboekje, mei oare bern fan it bûn. In brochje en in appel mei fan mem. De heit en mem kinne inoar der ek fan lyk as de prefessors. Soks jout in goede kroade. Ik kom út in oar nêst. Ik wie gjin lid en sels de blommen yn ús finsterbank stiene der om te ferdroegjen.
Thús learden wij noch gjin mosk fan in roek te ûnderskieden. Yn it selskip fan fûgeltsjelju hâld ik mij dêrom leaver stil. Ik soe der leaver in foto fan nimme, tink ik, en dan echt telle. De earste dy't bij tellingen begjint te roppen is Bernhard, selsfersekere en mei oerjefte. In inkele kear rop ik balstjurrich ek in
rûzing, mar net ien lústert. Ik wit net of't it oan it stimvolume leit as de
twivelriedige toan, mar it is net
oars.
|
|
Dat waarnemen hebben ze als kind al meegekregen. Elke zaterdag het veld in met het bekliederde zakboekje, met andere kinderen van de bond. Een twaalfuurtje en een appel mee van moeders. De vaders en moeders kennen elkaar daar ook van, net als de professoren.. Zo iets geeft een goede kruiwagen. Ik kom uit een ander nest. Ik was geen lid en bij ons stonden de planten in de vensterbank om te verdrogen.
Thuis leerden wij geen mus van een kraai onderscheiden. In het gezelschap van vogeltjeslui houd ik mij daarom bij voorkeur stil. Ik zou liever een foto nemen, denk ik, en daarna echt tellen. De eerste die bij de tellingen begint te roepen is
Bernhard, zelfverzekerd en met overtuiging. Een enkele keer roep ik balsturig ook een schatting, maar niemand luistert. Ik weet niet of dit aan het stemvolume ligt of aan de twijfelachtige toon. Het is gewoon niet anders.
|
|
|
Hij wurdt noch wolris prefessor, sei slachter Boonstra altyd. De slachter syn bern hienen gjin stúdjehollen. Sij holpen harren heit mei grutte kloeren it fleis út te
bonkjen. Fanôf har fyftjende stienen se tusken de woarsten en it
gehak. Boonstra wie in fakman en hij en syn húshâlding koe der spek fan op bôle
ite. Mear as dat. De soannen hienen al in grutte Kreidler doe't ik it ôftrape fytske fan myn grutte broer
krige.
Grutsk koe de slachter fan souder komme mei in skoan omslein stik
pikelfleis, syn spesjaliteit yn 'e skoarstien rikke.
De heale dei stie hij mei in fluch mes karkassen út te snijen dy't as foltere lyken yn syn slachthûs
hongen. Ien kear gong it likernoch mis. Pas doe't de slachter it wiet yn de skuon
fielde, seach hij nei ûnderen. Der hong in stik term út syn broek, en wol went oan de oanblik fan terms op syn slachtplak, duorre it in pear tellen foar hij yn 'e rekken
hie, dat it syn eigen wie. In fakkundig skerpslipe mes snijt sûnder
pine. Letter doe't in vakkundig sjiruch it guod wer oaninoar naait
hie, wie hij der grutsk op. Syn soannen en skoansoannen hawwe no it
famyljebedriuw, al in grutte slachtfabriek.
|
|
Hij wordt nog wel eens professor, zei slager Boonstra altijd. De slager zijn kinderen waren geen bollebozen. Met grote knuisten hielpen ze hun vader het vlees uit te benen. Vanaf hun vijftiende stonden ze tussen de worsten en het gehakt.
Boonstra was een vakman en hij en zijn grote gezin konden er spek van op brood eten. Meer dan dat. De zonen hadden al een grote
Kreidler, toen ik het afgetrapte fietsje van mijn grote broer kreeg.
Trots kon de slager van zolder komen met een secuur omgeslagen stuk pekelvlees, zijn specialiteit licht gerookt in de schoorsteen. De halve dag stond hij met een vlug mes karkassen uit te snijden die als gefolterde lijken i n zijn slachthok hingen. Eén keer ging het toch mis. Pas toen de slager het nat in zijn schoenen voelde, keek hij naar beneden. Er hing een stuk darm uit zijn broek en wel gewend aan de aanblik van darmen op zijn slachtvloer duurde het een paar tellen voor hij besefte dat het zijn eigen darm was. Een vakkundig aangescherpt mes snijdt zonder pijn. Later toen een vakkundig chirurg de boel weer bij elkaar had genaaid, was hij er trots op. Zijn zonen en schoonzonen hebben nu het familiebedrijf, inmiddels een grote slachtfabriek.
|
|
|
Sneins gong slachter Boonstra wol mei de hiele húshâlding nei Noordwijk aan Zee. De
ôfslútdyk oer mei in swiere Mercedes fol grouwe jonges en
fammen. Dêr iet hij patat en karbonaden oan it stran, wylst syn boarsterige dochters een borstcrawl in 'e branning dienen of har foarse readzjende rûningen ynwriuden mei tsjokke
oalje.
Om't Boanstra fûn, dat in boekewjirm as ik seelucht noadich hie, naam hij mij gouris mei. Dan siet ik op de efterbank ynwrotten tusken dy dampige heerlijkheden. Guodlik warskôge hij syn fammen om nea mei sa'n bleekskeet thús te kommen. Jo sjogge ommers nooit sa'n geleerd heerskip yn in
Mercedes. In Dafke, meer kin it faaks net lije bij sokke stofnêsten. Klearebarre
earmoed. Trouw mar ien mei in saak.. In de slachterij gooie jo de harses ek bij it ôffal foar de
fetranerij.
Dy dochters sille fan é jûn, ûnderwylst ik myn ferslach útwurkje, grif mei harren grouwe kearels nei de bowlingbaan
ride. Yn in tereinauto, in pak flappen yn de kontboesse foar bier en ballen. Op kosten fan 'e
saak. Ik wurkje myn statistyk út, want ik wurd prefessor. Of net soms, want in waarnimming fan in
fakatuere, sels de nederigste funksje, is yn dit fak al jirren net dien.
|
|
Op warme zondagen ging slager Boonstra wel met het grote gezin naar Noordwijk aan zee. De afsluitdijk over met een zware Mercedes vol zware jongens en meiden. Daar at hij patat en karbonaden aan het strand, terwijl zijn borstig vrouwvolk een borstcrawl deed in de branding of hun forse rozende rondingen inwreven met dikke olie.
Omdat Boonstra vond, dat een boekenwurm als ik zeelucht nodig had, nam hij me vaak eens mee. Dan zat ik op de achterbank opgeperst tussen al die dampige heerlijkheden. Goedmoedig waarschuwde hij zijn jonge vrouwen om nooit met zo'n bleekscheet als ik thuis te komen. Je ziet immers nooit zo'n geleerd heerschap in een
Mercedes. Een Dafje, meer kon er vaak niet af bij zulke stofnesten, één en al
armoedzaaierij. Trouw maar één met een zaak. In de slagerij gooi je de hersens ook bij het
afval voor de vetsmelterij.
Die dochters zullen vanavond grif, terwijl ik mijn verslag uitwerk, met hun zware kerels naar de bowlingbaan rijden. In een dikke terreinwagen, een pak flappen in de kontzak voor bier en ballen. Op kosten van de zaak. Ik werk mijn statistiek uit, want ik word professor. Of niet soms, want een waarneming van een vacature, zelfs de nederigste functie, is in dit vak al jaren niet gedaan.
|
|
|
Folgjende ôfleveringen komme moarn en oare moarn, Eltse dei in stikje oant op it ein fan de wike...
|
|
Volgende afleveringen komen morgen en overmorgen Elke dag een stukje tot op het eind van de
week......
|
|
|
ôflevering
3
|
|
aflevering 3
|
|
|
Let
op: Op deze pagina's kunnen links naar samenvattingen
van de lesstof staan. Het is echter niet voldoende om alleen
de site te lezen. Men wordt geacht zelf stug te oefenen. De stof die op deze site wordt behandeld is veelal de
kern. Heb je
zelf suggesties voor links of tips en materiaal. email die dan
naar deze site. Zo mogelijk zal de site daarmee verbeterd
worden. copyright
G. Poortinga
|
|
|
|